به زبانت اجازه نده که قبل از اندیشه ات به کار افتد.
خانه » مشاهیر و مفاخر » ادبا و شعرا » میرزا رضا صراف تبریزی ؛ ادیب، شاعر، غزل‌سرا
297 بازدید

میرزا رضا صراف تبریزی ؛ ادیب، شاعر، غزل‌سرا

میرزا رضا صراف تبریزی
(۱۲۳۳ش، تبریز ـ ۱۰ اردیبهشت ۱۲۸۶، تبریز)
ادیب، شاعر، غزل‌سرا

میرزا رضا صراف تبریزی

میرزا رضا صراف تبریزی به سال ۱۲۳۳ هجری‌شمسی در محله راسته کوچه متولد شد. با درگذشت پدرش، از نوجوانی شغل او را دنبال کرد و با صرافی معیشت خانواده را تأمین نمود و همزمان با کار به کسب علم و دانش پرداخت.
وی یکی از مفاخر آذربایجان و از بزرگترین غزل‌سرایان کشور بود که متجاوز بر ۲۵۰۰ بیت شعر ترکی و فارسی از وی به یادگار مانده و با توجه به توان بالایی که در شعر داشت، به سعدی ترکی‌سرا شهرت یافته بود.
میرزا رضا در تمام دوران حیاتش لحظه‌ای از تحصیل علم و ادب دست برنداشت و ضمن آن همواره یار محرومین بود. در جریان قحطی سال ۱۲۷۷ هجری‌شمسی که در تبریز غله و مایحتاج مردم تمام شده بود، با تشکیل کمیسیونی مرکب از افراد نیکوکار تبریزی، با نام اعانه ملی، به کمک مردم نیازمند شتافت و با جمع‌آوری پول از ثروتمندان و خرید گندم برای درماندگان، عده زیادی از اهالی تبریز را از مرگ حتمی نجات داد.
وی در امور فرهنگی نیز همواره پیشقدم بود و به مدارس تبریز کمک می‌کرد. شخصیت ادبی صراف چنان از عظمت و ابهت برخوردار بود که شاعران بزرگ متأخر، با الهام گرفتن از اشعار وی آثار برجسته‌ای را خلق نموده و با افتخار از او یاد کرده‌اند.
این ادیب شیرین گفتار در سال ۱۲۸۶ هجری‌شمسی زمانی که ۹ ماه از صدور فرمان مشروطیت می‌گذشت، بر اثر ابتلا به بیماری آسم در زادگاهش چشم از جهان فروبست.

ایمیل شما آشکار نمی شود

نوشتن دیدگاه