ایستایی وجود ندارد ، هر چه هست جوشش و جاری بودن است.
خانه » تاریخ » خاطرات جهانگردان » وصف تبریز در سفرنامه جهانگردان / ناصرخسرو قبادیانی
943 بازدید

وصف تبریز در سفرنامه جهانگردان / ناصرخسرو قبادیانی

وصف تبریز در سفرنامه جهانگردان

قسمت اول : ناصرخسرو قبادیانی (۳۹۴ ـ ۴۸۱ هجری‌قمری)

سفر به تبریز : ۴۲۵ هجری‌شمسی / ۴۳۸ هجری‌قمری / ۱۰۴۶ میلادی

ناصرخسرو قبادیانی / تبریز

ابومعین ناصر بن خسرو بن حارث قبادیانی بلخی معروف به ناصرخسرو از شاعران بزرگ فارسی‌زبان، فیلسوف، حکیم و جهانگرد ایرانی و از مبلغان مذهب اسماعیلیبود. وی در قبادیان از توابع بلخ متولد شد و در یمگان از توابع بدخشان درگذشت. وی بر اغلب علوم عقلی و نقلی زمان خود از قبیل فلسفه و حساب و طب و موسیقی و نجوم و کلام تبحر داشت و شغل دیوانی را رها کرد و راه سفر حج در پیش گرفت.

مدت هفت سال سرزمینهای گوناگون از قبیل آذربایجان،ارمنستان، آسیای صغیر، حلب، طرابلس، شام، سوریه، فلسطین، جزیره العرب، قیروان، تونس و سودان را سیاحت کرد و سه یا شش سال در پایتخت فاطمیان یعنی مصر اقامت کرد و در آنجا در دوران المستنصر بالله به مذهب اسماعیلی گروید و از مصر سه بار به زیارت کعبه رفت.

ناصرخسرو قبادیانی در سفرنامه خود می نویسد:

«در بیستم صفر سنه ۴۳۸ به شهر تبریز رسیدم و آن پنجم شهریورماه قدیم بود و آن شهر قصبه بزرگ آذربایجان است.

شهری است آبادان طول و عرض را پیمودم.

هر یک هزار و چهارصد گام.

مرا حکایت کردند که بدین شهر زلزله افتاد شب پنجشنبه هفدهم ربیع‌الاول سنه ۴۳۴ بود.

گویند در این شهر منجم ابوطاهر شیرازی می‌زیست و حکم کرد که در فلان شب این شهر به زلزله خراب شود، حاکم به الزام مردم شهر را از آن بیرون کرده به صحرا برد تا در زیر خاک هلاک نشوند و آن حکم منجم راست آمد.

شهر در آن شب به کلی خراب شد چنان که بیش از چهل هزار آدمی در آن واقعه هلاک شدند.

امیر وهسودان بی محمد بین روادی الازدی که از قبل قائم خلیفه حاکم آن دیار بود در سنه ۴۳۵ به اختیار مذکور به طالع برج عقرب از نو بنیاد عمارت تبریز کرد.»

ایمیل شما آشکار نمی شود

نوشتن دیدگاه